Ik vermaak me prima!

Hallo lieve allemaal,

Ik ben erachter gekomen dat ik niet zo goed ben in weblogs schrijven, zoals de meeste hier in Zuid-Afrika. Ik heb daarom ook geen idee waar ik moet beginnen… ik ga dus maar mijn best doen om het zo leuk en spannend mogelijk voor jullie te maken.
Ik zit nu alweer 1,5 maand in Zuid-Afrika, en werkelijk waar, de tijd vliegt. Ik begin aardig in te burgeren en ik heb het Zuid-Afrikaanse ritme al goed te pakken, alles op het gemakje. Misschien had ik dit gevoel altijd al wel een beetje.

Last van echt heimwee heb ik nog niet. Door de drukke dagen en de vele leuke dingen heb ik er geen tijd voor. Ik mis mijn vriendje, familie en vrienden wel… Ook mis ik kaas en frikadellen.
Ik heb het prima naar mijn zin bij Thamsanqa. Het is hard werken met lange dagen, maar de lachende gezichtjes van de kinderen maken het allemaal weer goed.

Ik heb jullie verteld dat we van het donatie geld de crèche hadden opgericht. De crèche loopt nu goed. Ik ben er iets minder te vinden, dan mijn medevrijwilligers, maar dit komt omdat ik niet zoveel heb met groepen met hele kleine kinderen (2 – 5 jaar). Het is wel leuk om ze allerlei dingen te leren, zoals leren tellen in Engels, de dagen van de week en ook proberen wij ze de nodige discipline bij te brengen. We hebben namelijk ook de buurtkinderen opgenomen, en die zijn het gewend om vanaf jonge leeftijd op straat rond te hangen, zonder enig toezicht en dus ook niemand die hen corrigeert. Wel zijn het stuk voor stuk lieverds.
Ik heb met één van de kleine kindjes wel een goede klik. Dit meisje heeft een erg zwakke gezondheid (HIV) en is ontzettend verlegen. Beetje bij beetje heb ik haar aan mij laten wennen. Als het nu tijd is voor het dutje, slaapt ze dan ook alleen, als ze op de kussen ligt of bij mij op schoot en bij niemand anders. Dat geeft wel enige voldoening.
Wel is het nog wat lastig met de taal. Ze kunnen geen Engels en ik kan nog steeds geen Xhoasa, maar met handen en voeten komen we er wel.

Verder ben ik vaak te vinden bij de pubermeiden. Met hen heb ik de beste klik van alle huisjes. Inmiddels wordt ik dan ook al begroet met de woorden: “Hello Patricia, my good friend!!!”. Erg lief van ze.
Vanuit Thamsanqa hebben ze gevraagd of ik één van de pubermeiden individueel contact en begeleiding wil geven. Dit is een erg verlegen meisje en ook met haar heb ik haar ook al een goede klik. Ik help haar met haar huiswerk en we kletsen gezellig wat. Beetje bij beetje verteld ze me wat meer… wat erg goed is voor haar zelfvertrouwen.
Ik vermaak me ook nog steeds prima in de weekenden. Het is lekker om bij te bruinen op het strand, lekker uit eten te gaan en dingen te ondernemen. Laatst zijn Arja en ik met Cheeta’s wezen wandelen. Dat was echt ontzettend tof. Wat een flinke beesten zeg. Echt een topervaring… aan de lijn lopen met een cheeta. Dat is toch even wat anders dan mijn hondje.
Dit weekend gaan we weer eens op pad met zijn allen en een weekend weg. We gaan zeekajakken met zeehonden en wandelen met Olifanten en over 2 weken gaan we dan eindelijk naar Kaapstad.
 
Nog even over het donatiegeld. We hebben nog behoorlijk wat geld over. Het plan is om een bus te huren en alle kinderen van Thamsanqa mee te nemen naar het strand. Ze vragen wekelijks wanneer we ze eindelijk eens mee nemen naar het strand, omdat ze dit heerlijk vinden. Op het strand willen we sportactiviteiten organiseren, lekker koude glazen limonade drinken, een kleine braai (bbq) houden en gewoon met zijn alle een gezellige dag beleven.

Ik denk dat dit wel weer zo een beetje mijn blog was. Ik vind dat het nog een behoorlijk flink verhaal is…
Ik weet nu in ieder geval zeker dat een beroep als schrijfster niet voor mij weg gelegd is.
Als jullie meer verhalen willen en een uitgebreid verslag, dan moeten jullie even kijken op:
http://arjagroenleer.be-more.nl
Zij verteld van dag tot dag wat wij samen mee maken en kan dit ook nog eens leuk vertellen. Volgens mijn moeder is die weblog een stuk interessanter dan die van mij…

Van de week, als ik terug ben van mijn weekendje, zal ik nog eens foto’s plaatsen van de afgelopen weken.
Jullie moeten maar zo denken, Patricia plaatst zo weinig weblogs omdat ze het zo druk heeft met leuke dingen doen…

Tot de volgende weblog allemaal!! (Ik zal proberen om deze wat sneller te gaan schrijven)

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Angelique Heule

alle begin is moeilijk ook verhaaltjes schrijven maar dit was al een stuk beter en meer dan de volgende,

Anneke Stultiens ( Be More )

Hoi Patricia,

Valt wel mee hoor met de saaiheid van je verhaal!
Ieder heeft zo zijn eigen stijl en het is leuk om te lezen hoe iedereen het werken bij Thamsanqa ervaart. Jullie verrichten goed werk en in de weekenden is het lekker genieten. Het is in elk geval een ervaring om nooit meer te vergeten!
Ik wens je nog heel veel werkplezier en de groetjes daar..........

Hartelijke groeten van Anneke Stultiens

Robin

Hey patries,

Vind het echt tof om te zien en te lezen wat je doet, echt respect gewoon!Je moet eigenlijk gewoon een moeder zijn voor die kleintjes, ik vind het echt knap!
En die foto's zijn echt leuk, die kids zijn ook echt te schattig!
Ja sorry,verder heb ik weinig te vertellen;)
Owja ik moest van matthijs zeggen dat ie je mist;).
En je krijgt uiteraard de groetjes.
Heel veel succes en plezier en geniet ervan.Tot de volgende weblog dan he;)
Liefs Robin en Matthijs natuurlijk

Patricia Weststrate

Name: Patricia Weststrate
Leeftijd: 30

Was vrijwilliger bij Thamsanqa van 31 jan 2011 tot 22 apr 2011