Kaapstad, Hogsback en de aller liefste kindjes van Thamsanqa

Vorig weekend hebben we een lang weekend Kaapstad gedaan, wat erg leuk en gezellig was.
We vertrokken op woensdagavond met de nachtbus en zoals sommige van jullie weten, heb ik natuurlijk weer heerlijk kunnen slapen in de bus. Dat was ook wel fijn want de bus rit, duurde maar liefst 15 uur!
Op donderdagochtend kwamen we aan. We sliepen bij de broer van Peter, Clive. Hij heeft echt een ontzettend mooi huis, net iets buiten Kaapstad, in de bergen, uitkijkend op een baai, waar regelmatig dolfijnen in zwemmen. Helaas hadden we deze gemist, omdat we nog heerlijk op ons bed lagen te slapen in het weekend.
Op donderdag zijn we eerst naar cape point geweest en Kaap de Goede Hoop (meest zuidelijke puntje van Zuid-Afrika). We hebben daar ook nog flink gewandeld en als ik goed terug denk, voel ik nog steeds de spierpijn van de bergtocht. Pff, ik wordt hier behoorlijk sportief mensen.
We zijn daarna ook nog even naar het pinguïn eiland geweest. Wel honderden bij elkaar.
Vrijdag zijn we naar Robbeneiland geweest. Erg interessant maar veel toeristisch en te massaal. Omdat ik altijd bij dat soort dingen zo ontzettend langzaam ben omdat ik alles goed wil bekijken, heb ik dan het grootste gedeelte van het verhaal geweest.
Wel erg mooi om te zien. De gidsen van deze tour hebben vroeger allemaal als gevangen op Robbeneiland gezeten, toch wel bizar dat de gevangenis waar je opgesloten heb gezeten nu je werkplek is. Ik zou er niet aan moeten denken…
Zaterdag, zijn we zoals iedere toerist doet naar Table Mountain geweest en naar de oudste wijnboerderij ter wereld geweest.

Het was allemaal erg leuk om te zien, het was alleen jammer dat ik 5 jaar geleden op mijn rondreis exact hetzelfde heb gedaan. Het hele programma was hetzelfde, waardoor er niet veel meer uitdaging zat. Gelukkig was het erg gezellig met Arja, Magrieta en Marjolein.
Zondag hebben we de trein gepakt naar het centrum van Kaapstad. Heerlijk geshopt voor de souvenirs uiteraard. Ik was ook zeer verbaasd over mijn zelf dat ik zo goed kon afdingen. Ik heb alles voor minimaal de helft van de prijs mee genomen. Ik was standvastig. Mams zou trots op me zijn geweest als ze me bezig had gezien.
Maandagnacht moesten we om 3 uur uit bed, om weer terug te gaan naar PE. Pff, dat viel niet mee, maar het was de moeite waard. We hebben een fijn weekend gehad.
Afgelopen weekend zijn we ook nog een weekend weg geweest en dit maal zijn we naar Hogsback geweest. We waren met zijn achten want de meiden van Ubomi gingen ook gezellig mee (ander project). We sliepen wel in de meest gore backpackers die je, je maar kan bedenken, maar ach dat kon de pret niet drukken.
Op zaterdag stond er een hike op het programma. Ik had niet verwacht dat ik op vrijwillige basis nog eens 7 km zou gaan wandelen door de bergen. Het vooruitzicht was goed, want je zou allemaal mooie watervallen zien. We begonnen positief aan de hike…
Het was zo nu en dan nog best een pittig tochtje met hier en daar wat valpartijen. Het had de dag ervoor geregend en het was modderig en glibberig. Ik wist me gelukkig goed staande te houden totdat Arja viel en mijn benen mee nam… Lekker in de modder, hihi.

De watervallen waren heel mooi en groot. De tocht was het waard, ondanks ons geglibber, ons geklim over boomstronken en geklim over de kleinere watervallen.
Tot mijn grote verbazing liep ik ook nog eens continu bij de kopgroep. Ik had goed de pas erin. Het is een wonder, maar het is echt!
Zondag hebben we paardgereden en ik heb bij deze besloten dat ik nooit meer van mijn leven op een paard klim. Jeetje wat is dat eng. Langs valleien die zo diep zijn en de ondergrond zo glad. Ik zag het natuurlijk al weer helemaal gebeuren dat ik er vanaf zou vallen en in zo een vallei zou belanden. Het uitzicht was wel erg mooi, al kon ik er niet in die toestand van genieten terwijl ik toch echt het liefste en best luisterende paard had gekregen. Tot mijn grootste schrik wilden die andere meiden ook nog in galop en natuurlijk ging mij paard er gewoon achteraan rennen. Alle paarden gingen netjes over het wandelpad, maar nee, mijn paard moest zo nodig door de bomen heen en dan doemde er een boom op en kon die net op tijd remmen voor die boom. Verschrikkelijk.
Het was een lief beest, maar echt ik doe het nooit meer…
Ook de spierpijn de dag erna is niet fijn. Ik loop er nu gewoon een beetje gek van… haha.
Deze week zijn we weer lekker een volle week op het project. De kinderen hebben vakantie dus we hebben wat uitstapjes op het programma staan.
Morgen (dinsdag) hebben Arja en ik van ons donatiegeld een bus gehuurd en nemen we alle kinderen mee. We hebben worsten, broodjes, kaas, worst, cola die we gedoneerd krijgen van de MacDonalds, snoep, chips en fruit. Dat gaat helemaal goed komen… Iedereen kijkt er naar uit, dus dat is erg fijn!
Woensdagavond hebben we een kampvuur met 2 huisjes. We gaan dan lekker braaien, liedjes zingen en gewoon gezellig met elkaar zijn. Het wordt dus een leuk vakantieweekje voor de kids van Thamsanqa.
Verder gaat het bij Thamsanqa zo zijn gangetje. We hebben goed onze draai gevonden en het loopt lekker. Deze week trakteren we ze ook nog op een bezoekje tandarts, wat ons niet echt in dank wordt afgenomen… Ook zijn we allemaal huiswerkfiles per kind aan het maken, zodat iedereen in één oogopslag kan zien hoe ver ze zijn met hun huiswerk.
Kortom het loopt goed en ik heb het nog steeds prima naar mijn zin… Ik kijk er nu al tegen op om van alle lieve kindjes en huismoeders /vaders afscheid te moeten nemen… het zal niet mee vallen, want je bouwt hier snel een band op met de kinderen en mensen van Thamsanqa. Eigenlijk veel sneller dan je in Nederland zou doen… Afijn het afscheid laat gelukkig nog 3 weekjes op zich wachten dus daar denken we nog maar niet teveel aan. Het is wel gek om me te realiseren dat ik nu al weer over 3 weken weg ga, ook omdat ik weet dat er nog zoveel moet gebeuren en je nog zoveel hier kan beteken, aan de andere kant is het ook wel erg fijn om weer lekker naar huis te gaan en weer iedereen te zien…
Oh ja, volgende weekend gaan Arja, Annemieke en ik bungeejumpen. Wooeehooeee. Het is de hoogste brug van de wereld, 216 meter. Ik heb er nu al zin in, ook al wordt ik al wel een beetje zenuwachtig van het idee maar je moet natuurlijk alles een keer uit proberen.

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

robin

hey patries!
zo te lezen heb je het nog steeds naar je zin!ik had ook niet anders verwacht;)!ik zit hier vol verbazing je sportieve avontuur te lezen,je heb jezelf overtroffen;) maar je snapt natuurlijk wel wat voor consequenties dat heeft als je terug ben; skeeleren;)!ik hoop dat je in die laatste weken nog veel kan bereiken,zo te lezen in al je verhalen is er nog steeds genoeg te doen!
Liefs xxx

kitty

hoi meisje.
Je weblog zag er erg leuk uit en natuurlijk de foto's zijn erg leuk.. Ik vind het fijn dat jullie zo genieten. Laat de kindjes maar genieten ze zullen vast aan jullie terug denken. Je vind dat ik trots op je moet zijn wat het afdingen betreft, maar meisje ik ben me tALLES super trots op je.Geniet van de laatste dagen. Dikke kus ma

angelique

hey zussie,

Je weblogs beginnen ergens op te lijken, zo op het laatst.
Nou nog een paar weekjes en dan ben je weer lekker thuis, je zal van Deveney
wel staan te kijken hoor, die heeft veel bijgeleerd en is gegroeid.

x je zus

Janske

Mi Amai!!! Patrici!!! Gaan jullie echt springen?!!! Waaa die had ik dan toch echt geskipped hoor;)
Stelletje stoere troelies! Maar wat een heerlijk weekje hebben jullie voor de boeg bij Thamsanqa.
Ik zou zo graag even aanschuiven bij het kampvuur. Zet namens mij in de manenschijn maar even in;) Voor iedereen een hele dikke knuffel, ik ben kei trots op jullie!
Liefs Janske

Anneke Stultiens ( Be More )

Hoi Patricia,

Wat gaat de tijd toch snel, zijn jullie al aan je laatste weekjes bezig.
Gelukkig heb je die nog wel..........
Fijn dat het goed gaat bij Thamsanqa en jullie hebben leuke uitstapjes en aktiviteiten met de kinderen gepland.
Wat spannend dat bungee-jumpen...........zou IK nooit durven maar ik wens jullie natuurlijk heel veel plezier bij deze spannende onderneming.
Groetjes aan iedereen daar,

Anneke

Patricia Weststrate

Name: Patricia Weststrate
Leeftijd: 30

Was vrijwilliger bij Thamsanqa van 31 jan 2011 tot 22 apr 2011