De laatste 2 weken op Thamsanqa...

Alweer bijna een week voorbij dus werd het weer tijd om even de hoogtepunten van deze week door te nemen.
Dinsdag was dan dé dag. Van ons donatiegeld zijn we met alle kids en huismoeders en huisvader naar het strand geweest. Het was een ontzettende geslaagde dag.
Om kwart over 9 kwam de bus ons ophalen, die Arja en ik hadden gehuurd. Vreemd was wel, dat deze bus een kwartier te vroeg was. Vreemd voor Afrikaanse begrippen. Gelukkig hadden we tegen de Thamsanqa kids een beetje over de tijd gelogen, zodat ze op tijd zouden zijn.. zodat we op tijd kunnen vertrekken.
We hadden de funbus. De funbus was ook erg fun. Hij was van boven aan de zijkanten open en had mooie felle kleurtjes en keiharde hippe muziek, wat de kids natuurlijk geweldig vonden. In de bus staken ze al stiekem naar elkaar de duimen op, wat mij dan toch wel een goed gevoel gaf, dat alleen al de bus zo in de smaak viel. Een aantal voelden zich ook ontzettend stoer, ze reden met deze mooie bus uit Motherwell weg (de township) en iedereen keek naar hen. Geweldig! Heel de weg hebben ze gedanst en geswingd in de bus. Zo leuk om te zien, dat ze helemaal los gingen.
Na 3 kartier rijden (deze bus was wel erg leuk, maar niet de meest snelle bus), kwamen we dan aan bij het strand. We hebben heerlijk gezwommen tot het moment dat er iets mis was gegaan met de riolering en er een grote kans was dat er uitwerpselen in het water zouden komen… Helaas de zwempret was over…
We hebben daarna heerlijk met de kids op het strand gespeeld en op een grasveldje even verder op. We hebben heerlijk genoten van de lekkere broodjes, de chips en snoep en veel frisdrank gedronken. Alle kinderen vonden het geweldig en hebben heerlijk genoten. Sommige vonden dit zelfs de beste dag van hun leven. Erg schattig om te horen.
Kortom het was een groot succes en Arja en ik hadden dan ook een voldaan gevoel toen we thuis kwamen.

Woensdag hadden we een braai met alle meiden van Thamsanqa, wat ook erg gezellig was. Ze hebben voornamelijk heel veel gezongen en gedanst. Ik moet bekennen dat er een aantal talentjes tussen zitten daarom… Ook erg tof dat ze dit zo allemaal doen, ik zie het me nog niet na doen om met mijn vriendinnen allemaal liederen uit volle borst te gaan mee zingen.
Vrijdag hebben we weer afscheid moeten nemen van 2 vrijwilligers. Jammer hoor. Het is zo gek dat iedereen weg gaat, waar zo een tijd mee door brengt.. maar maandag staat alweer de volgende hier op de stop.
Het blijft gek om te realiseren dat Arja en ik de eerst volgende zijn, die daar zo staan op het vliegveld met onze koffertjes en van iedereen afscheid moeten nemen. Dat zal wel weer lekker janken worden, maar gelukkig hebben we elkaar dan nog en hoeven we niet moederziel alleen in de vliegtuig!
Zaterdag was het dan zo ver om te gaan bungeejumpen. We kwamen om 10 voor 11 aan en om 11 uur konden we springen als we een beetje zouden opschieten. Prima. We hadden dan ook niet erg lang de tijd om ons zelf nog zenuwachtiger te maken. Na in ons tuigje te zijn gehesen gingen we de loopbrug op. Alleen dat was al heel erg eng en ik was toen al behoorlijk angstig. Misschien dat het nog wel enger was dan heel de sprong. Het was een brug met gaas, dus je keek zo hop, 217 meter naar beneden. Verschrikkelijk! Als je liep, dan bewoog het ook nog eens allemaal.
Ik was als vierde aan de beurt, wat me wel een fijn gevoel gaf om nog even mee te kunnen kijken bij Annemiek en Arja. Toen was het eindelijk mijn beurt. Ik stond daar op het randje, ik keek en ik dacht: “ohjee”. De mannen telden af en ik moest springen, maar ik had nog wel een klein duwtje nodig.
Het eerste stuk van de sprong vond ik nog behoorlijk eng, de vrije val. De vrije val is 6 seconden en je gaat dan met 120 km per uur naar beneden. Je hebt dan nog niet het gevoel dat je aan een touw zit, dat komt pas later. Ik heb dan ook lopen gillen als een speenvarken. Maar wat was het vet! Eigenlijk kan ik het niet beschrijven, dat moet je gewoon zelf mee maken denk ik… het is gewoon super gaaf om te doen.
Na ongeveer een minuut of 3 hoorde ik al iemand naar beneden komen en hallo roepen. Toch een opluchting als je 30 seconden op zijn kop hangt er dan iemand naar je roept om je te komen redden. Toen we omhoog getakeld werden stond ik stijf van de adrenaline en ik heb dan ook de man die mij naar boven moest halen suf gekletst. Hele verhalen verteld aan die keren dat ik al eerder was gesprongen en waarom ik hier was.. Beetje vreemd als je daar zo hoog hangt maar ach… hij vond het volgens mij wel gezellig.
Toen mij boven gevraagd werd, wat ik er van vond was dan ook mijn eerste reactie: “ik wil nog een keer!”.

Voor degene die het gemist hadden in mijn vorige blog. Ik vond mij zelf echt de held van de dag omdat het de hoogste brug ter wereld was om vanaf te springen (wel met een draadje natuurlijk). Hij was maar liefst 217 meter!!!!
Om het nog even samen te vatten: Super gaaf!!!!!
Zondag zijn we naar de kerk geweest met de jongens van Thamsanqa. Ze gingen dansen en zingen. Was ontzettend leuk om te zien. Dan voel je, je toch wel weer even trots, haha.
Ik moest alleen hen wel aankondigen, wat dan ik wel minder grappig vond. Ik moest ook op het podium staan en voor een volle kerk vertellen wie ze waren en wat ze gingen doen en ik hou er dus echt niet van om voor zo een grote groep te praten maar ach als de jongens durven te dansen, durf ik ook wel te praten.

In deze kerk zongen ze ook behoorlijk veel en ik heb dan ook gewoon braaf mee gesproken. Van de preek heb ik niets begrepen, ze praten veel te snel het enige wat ik er uit op kon maken was dat het over God en over Jezus ging, maar dat is wel vaker in een kerk…
Hierna hadden we nog een braai met de jongens in de kerk, wat natuurlijk harstikke gezellig was.
Ik ben ook nog met één van de kids en huisvader naar het ziekenhuis geweest. We waren daar om 8 uur. We hebben toen eerst een uur in de rij gestaan om te vertellen dat we er waren om vervolgens 3 uur op een houten bankje te gaan zitten wachten in de volgende rij voor de dokter.
Wat ik wel opvallend was, dat de straatverkopers gewoon binnen komen in het ziekenhuis om ondertussen hun koopwaren aan te bieden. Vond ik toch wel even vreemd.
Gelukkig waren er maar 30(!!) voor ons in het ziekenhuis en toen waren we eindelijk bij de dokter. Hij heeft 3 minuten gekeken en dat was het. Onvriendelijk dat die dokter was… bah. Gelukkig was alles goed en moet ze nu naar de neuroloog in het volgende ziekenhuis. Kunnen we weer een paar uur gaan wachten.
Ik beloof daarom ook bij deze dat ik nooit meer bij de dokter, in het ziekenhuis of bij de tandarts zal klagen als het spreekuur uitloopt, want de wachttijden vergeleken met ons is echt niks!
Arja en ik hebben ook al afscheidscadeaus gekocht van ons donatiegeld. Voor alle oudere meiden hebben we een make-up tasje. De meiden zijn namelijk erg ijdel dus ze kunnen nu heerlijk make-uppen. In het make-up tasje zit een mascara, oogschaduw en een lipgloss. Voor de jongens hebben we muziekcd’s omdat ze zo verschrikkelijk van dansen houden.
Voor de allerkleinste hebben we voor ieder individueel een speelgoedje gekocht.
Voor een tweetal huismoeders komen er nieuwe pannen, omdat deze kapot zijn en zich regelmatig verbranden. Dan hebben we nog 2 huismoeders, en hier moeten we nog even iets voor verzinnen.
Aan het einde hebben we nog donatiegeld over. Wij gaan dit besteden aan nieuwe schooltrainingspakken voor de kinderen omdat deze verplicht zijn voor de winter. Dan kunnen ze er in ieder geval minimaal weer een schooljaar of 2 tegen aan.
Tot zover weer mijn blog… Waarschijnlijk ook de laatste… het zit er nu bijna op, nog 1 weekend en dan gaan we (hopelijk) sandboarden, aangezien dit iedere keer niet door kan gaan en uiteraard gaan we nog even lekker naar het strand om onze huidjes nog een beetje bruiner te laten worden… We kunnen natuurlijk niet harstikke wit thuis komen.
Deze keer moeten jullie het zonder foto’s doen, want ik ben gewoon te lui om ze eerst te verkleinen en dan ook nog helemaal te gaan uploaden.. Jullie zien ze wel weer als ik terug ben!
Ik zie jullie allemaal snel weer!!

Previous message | Next message

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Christel

Hee Patricia! Super gaaf dat je weer gebungeejumpt (of hoe je dat ook schrijft) hebt. Echt heel stoer van je. En ook super mooi dat jullie iedereen op een uitje hebben meegenomen. Leuk om te zien dat jullie het geld zo goed besteden! Ik ben heel erg benieuwd naar al je verhalen als je terug bent!(ben wel blij dat je weer terug komt hoor;))

xxx

Angelique Heule

Nou Nou, zo op het einde krijg je hele verhalen, maar ja ik neem aan dat we de rest over een kleine 10 dagen wel horen!!! Wel tof van dat bunjeejumpen, ik doe het je niet na, maar wel een beetje jammer van de foto's hoor, maar ook die hoop ik snel te zien. Nou geniet er nog even van (kan is Deveney misschien nog tante leren zeggen, is namelijk nog niet gelukt). En tot snel.

X Je Zus, Maikel en een hele dikke knuffel van Deveney

Anneke Stultiens ( Be More )

Hoi Patricia,

Wat een enthousiast verhaal, wat hebben jullie het weer leuk gemaakt voor al die lieve kinderen,
ze zullen jullie nooit vergeten!!
Je bent nog niet weg maar als dit echt je laatset bericht is dan wil ik je bij deze alvast namens Be More heel hartelijk danken voor jullie geweldige inzet!!
Nog een paar mooie weken en een hele goede reis terug naar huis waar ze je weer met open armen zullen ontvangen.

Geniet nog even..........

Groetjes van Anneke

Janske

Patricie!!! mn mond viel bijna open van verbazing toen ik een mailtje kreeg dat mej. Patricia Weststrate weer een bericht had geplaatst;) Je bent lekker op dreef haha!!
Wat super fijn dat jullie je Thamsanqa-tijd af hebben kunnen sluiten met een weekje vakantie met de kids! Heerlijk als ze lekker de hele dag thuis zijn! Nog even goed quality-timen en dat hebben jullie er zo te lezen ook echt van gemaakt! Nog tien dagen,, wat bizar,, geniet nog even met volle teugen lieve ladies. Hopelijk hebben we als jullie weer terug zijn, snel een reunie-momentje!!
Heel veel liefs!

kitty

hoi meisje
Nou dat was een heel verhaal voor jou.
Pa en ik zijn supertrots op je, dat je in deze korte tijd(3 maanden) zoveel kinderen en huismoeders hebben gelukkig gemaakt.
De kinderen zullen jullie nooit vergeten en jullie de kinderen ,huismoeders en natuurlijk Peter en Daphne niet.
Ook deze mensen waren super voor jullie.
Dikke kus Ma

maikel

he patricia leuk berichtje niet te lang in de zon liggen dan km je meer rood dan bruin terug zie je volgende week wel

collin

hallo nog even en dan kom je naar huis dat gebungeejump vind ik maar niks voor mij maar wel stoer dat je het heb gedaan ik voor geen miljoen goed gedaan hoor ik hoop dan je een mooie tijd hebt gehad in afrika je heb er in ieder geval veel mensen een plezier gedaan topie hoor had niet zo lang van huis gekunt maar ja ik ben een beetje een wattje wat dat betreft nou we zien je binnen kort hoop ik meschien heb je moeder wel weer een feestje voor je klaar staan gr en tot snel kees en collin xx

Oma en Ome Jan

Hallo Patricia. Met verbazing hebben we gehoord dat je van die hoge brug bent gesprongen aan een touw,hoe durf je wij zouden het voor geen geld doen. Wat leuk dat die kinderen zo hebben genoten in die bus naar het strand. Geniet er nog maar van en tot ziens volgende week in Nederland.
Groetjes Oma en Ome Jan

Patricia Weststrate

Name: Patricia Weststrate
Leeftijd: 30

Was vrijwilliger bij Thamsanqa van 31 jan 2011 tot 22 apr 2011